Lidia Cao déixanos unha peza que conmove en silencio, unha fiestra aberta á emoción e á natureza que nos habita. Un mural que nos fala do paso do tempo, da liberdade sen rumbo, da beleza que cae, flúe e se transforma: “Unha folla de carballo sacudida polo vento que baixa do Castro Barbudo, sen rumbo a ningures, sen patrón, pero que chega onde quere.”

Entre os ecos do mar e os murmurios da pedra, David Cuence invoca de novo á Serea, esa forza ancestral que habita a memoria do noso pobo. Unha imaxe que non precisa palabras: fala de loita, de transformación, de beleza valente. De toda esa xente que, coma ela, resiste, cambia, avanza.

Murais Viladomar Volver Visita o mural